چيز هايي كه ميگم و فقط اميدوارم كه اتفاق بيافته هيچ حسابي نداره كه بيافته يا نه:
1- حكومت بايد عوض بشه ولي اينكه چه كساني بر سر اون بشينند و چه كنند و نميدونم آخه در حال حاضر هيچ رهبر خاصي واسه تغيير رژيم وجود نداره، اگرم داره من نميدونم.
2-عموما اگه آزادي باشه و مردم بخوان خودشون راهشون و انتخاب كنن و كسي ، مجبور به رعايت اصول پوچ نكندشون ، راحتتر با دين و عقايد مذهبيشون كنار ميان. به غير از چند سال اول در صورت تغيير رژيم كه قطعا با زياده روي ضد مذهبي مواجه ميشيم.
3-اين و اصلا نميدونم. اگه منظور رفاه مالي هستش، واقعا نميدونم. چون نميدونم قبل از اين رژيم چطوري بوده.
4-گمونم اگه رژيم عوض بشه، ميشه شاهنشاهي. به اندازه كافي مردم از اين جمهوري زده شدن.
5-امكان داره اوايل از بيحجابي بيداد كنن مردم، اما بعد مدتي مثل همه كشورهاي بيحجاب به تعادل ميرسه.
6-بايد تغيير كنه، بايد وضعيت شهر سازيمون هامون سامان پيدا كنه.
7-اميدوارم بيشتر بشه، اميدوارم اين نظام دانش آموز سالاري برداشته بشه. اميدوارم اساتيد با سواد سر كار بيان، اميدوارم با كساني كه تو كارشون كاهلي ميكنن برخورد بشه.

دعاي داريوش كبير در تخت جمشيد: خدايا اين مملكت را از دشمن، ازخشكسالي، از دروغ محفوظ دار!

با همه وجود دلم ميخواد كسي بر ايران رهبري كنه كه افكارش مثل داريوش هخامنشي باشه. اونوقت مطمئنم كه ايران جهان و تسخير ميكنه.

من عدالت را دوست دارم ، از گناه متنفرم و از ظلم طبقات بالا به طبقات پایین اجتماع خشنود نیستم.( داريوش كبير، فرزند پاك ايران زمين)

می خواهم امیدوار باشم و مثبت نگاه کنم , ولی نمی توانم . واقعیت چیز دیگریست و چیزی که عیان است چه حاجت به بیان است .
چیزی که از همین حالا و قبلتر از آن معلوم بوده و هست ما داریم به سمت انحطاط و تجزیه قومی و فرهنگی و دینی و زبانی و اقتصادی و اخلاقی و اجتماعی پیش میرویم . کافی است که نگاهی به 10 سال قبل بیاندازیم و حال را بنگریم و مقایسه کنیم .
وضع “دانش و معلومات و سطح مطالعه عمومی” و “اقتصاد و تولید” و “فرهنگ و زبان” و “اخلاق و ارزشهای انسانی و دینی و غیردینی”
و “سطح خشونت و بیماریهای روانی و جسمی” و “خرافه گرائی و روی آوردن به فرهنگها و آئینهای عجیب و غریب غربی و شرقی نظیر شیطان پرستی” و “انحطاط موسیقی ما که با مقایسه موسیقی قبل از انقلاب با حال از نظر کیفیت شعر و آهنگ و تنظیم درست و عدم تقلید و …” و “افزایش گروههای تجزیه و استقلال طلب در استانهای یا شهرهای مرزی با فعالیت بی سابقه و طرفداری مردم آن نواحی از آنان” و بسیاری مسائل دیگر که انسان را به آینده این مرز و بوم خوشبین نمی کند . نهایتا مثل کشورهای فقیر آفریقائی می شویم که به طور قبیله ای مناطق خود را اداره می کنند و هیچ چیز ندارند و چشمشان به دست کمک دیگر کشورهاست یا می شویم مثل غزه که مردم آنجا با خودشان نیز درگیرند و جنگ دارند , چه رسد به دیگران .