به نام عشق و آزادی، غم این خلق می خوردند

ولی با دست خود ما را ، به قربانگاه می بردند

کجایند آن همه دلسوز، در این هنگامه ماتم

که رفتند و رها کردند، من و ما را به حال هم

***

رهایی ریشه ما بود، همه اندیشه ما بود

ولی در آن روی سکه، تبر بر ریشه ما بود

گل و گلدون و گلخونه، شده امروز یه ویرونه

سر فواره ها خونه، ببین مُردن چه آسونه