جهان ناشناخته ما بسی شگرف است. واقعا یافتن سرآغاز این جهان و اینکه مبداء اون چیه و کجاست سوالیه که دانشمندان هنوز پاسخی بهش ندادند. کاری به اینکه بوجود آورنده این جهان کی هست و از کجا اومده نداریم. یعنی میدونید چی می گم؟ بر فرض هم که بخوایم بگیم آفریننده این جهان خودش یک خالق داشته باشه پس حتما او هم یک خالق داره! پس یک زنجیره نا متناهی که مبداءش مشخص نیست بوجود خواهد آمد و باعث تخطئه می شه. کاری نداریم. آقا ولی من با قبول اینکه خالق این دنیا پروردگارمون هست و یکتاست و هیچ کسی اونو بوجود نیاورده و … می خوام یک چیزایی در مورد خلقت انسان بگم، برداشت هایی که خودم داشتم در مورد ماتریکس آفرینشمون. من همیشه خدا رو یک برنامه نویس قهار می دونم. برنامه نویسی که برنامه هاش خطا نداره، آرایه هاشو درست تعریف کرده و از FOR ها و IF THEN ELSE ها به خوبی استفاده کرده. جبر و اختیار، می دونید دیگه همه؟ چیزی که فلاسفه بهش صحه گذاشتن. این که برخی از حرکات ما آدمیان جبر است مثل زندگی کردن، نفس کشیدن و … ولی برخی از اونها اختیاره مثل درس خوندن، ازدواج کردن و… و می دونیم که انتخاب هر کدوم از حالات در هر مرحله از زندگی یعنی رقم خوردن یک فصل جدید از زندگی که در صورت یک انتخاب توی اون برهه زمانی می تونست مسیر زندگی انسان رو عوض کنه. من تعبیرم اینه که یک برنامه قوی در جریان زندگی انسان نوشته شده (در بحث اختیار) که می گه :

اگر انتخاب کردی حالت 1 رو آنگاه برو به (ادامه زندگی بر اساس انتخاب جدید 1)

وگرنه اگر انتخاب کردی حالت 2 رو آنگاه برو به (ادامه زندگی بر اساس انتخاب جدید 2)

و …

می بینید که زندگی ما بر اساس یک برنامه از پیش تعیین شده ولی قابل انتخاب پی ریزی شده. این رو هم که می گن خدا سرنوشت انسان ها رو می دونه همینه. من یک زمانی خیلی ناراحت بودم و می گفتم این خیلی نامردیه چون خدا که می دونه یک نفر به جهنم می ره چرا خلقش می کنه؟ حالا به این نتیجه رسیدم که نه هیچ کس از ابتدا سرنوشت قطعی اش مشخص نیست و انتخاب های او در طول زندگی اش هست که سرنوشت نهایی او رو مشخص میکنه.

سعی کنیم همیشه در زندگی مون بهترین انتخاب ها رو داشته باشیم.

پ. ن.: این مطالب رو طی سالها و برای جواب دادن به سوالات خودم تحقیق کردم و با افراد صاحب نظر زیادی مشورت کرده ام.