شنيدي ميگن بهشت و جهنم همين دنياست؟يه وقتا يه كار خوبي انجام ميديم كه هركي فراموش كنه،خدا نمي كنه، اونوقت يه جايي كه فكرشم نميكني دستت و ميگيره.من معتقدم هر اتفاق خوبي تو زندگي هر كسي كه مي افته بخاطر نيت خوب و دل پاك و قلب صاف خودشه.پس شانس نيست بازخورد كار و عمل خودمون.امكان داره يه جايي يه كار خوب انجام بديم ولي هدفمون جلب توجه يا هر چيزي غير از رضاي خدا باشه،مطمئنا اون كار بازخورد خوب نداره. پس بايد خيلي حواسمون جمع باشه. اين فقط يه نظر بود.

حمید جان به نظر من اتفاقاتی که برامون می افته به خاطر کارهای خودمونه. برای من بارها پیش اومده. مثلا یه شب پاییزی، بارون خیلی خیلی شدیدی میومد. توی راه خونه بودم که دیدم یه بنده خدایی کنار خیابون مثل موش آب کشیده وایستاده. سوارش کردم. کلی دعام کرد. 2 کیلومتر جلوتر پیاده شد و پرسید چه قدر می شه. من گفتم برو آقا من کارم این نیست. باز بیشتر دعا کرد و رفت. 3 روز بعدش ساعت های 11:30 شب بود جای پل آب و برق توی دانشجو بودم بدون ماشین. برای رضای خدا یک دونه ماشین هم نبود که سوار بشم. نا امید از همه جا داشتم می رفتم یه آژانس پیدا کنم که یه رنو برام ترمز زد. خوشحال و خندان سوار ماشینش شدم و قصه رو براش تعریف کردم. برا اون هم خیلی جالب بود داستان من. خلاصه حمید جان از هر دست بدی از همون دست می گیری. شاید در مورد این موضوع یه پست تو بلاگم بگذارم.